Obłokobujanie IV

"W ruchu jest szczęście"

Jesse Smith, Stokrotka afrykańska, Patti Smith 2004

Jesse Smith, Michigan 1995, Patti Hudson

JUST KIDS

Jakże szczęśliwi jesteśmy w dzieciństwie. I jak gaśnie potem światło przyćmione przez głos rozumu. Wędrujemy przez życie niczym oprawa pozbawiona klejnotu. Aż wreszcie pewnego dnia wychodzimy zza jakiegoś zakrętu i oto klejnot leży przed nami na ziemi, oszlifowana grudka krwi, bardziej rzeczywista niż duch - i lśni. Jeśli się poruszymy, może zniknąć, a jeżeli powstrzymamy się od działania, nic nie zostanie odzyskane. Istnieje jednak sposób rozwiązania tej drobnej sprzeczności: otóż trzeba się modlić własnymi słowami. Nie ważne w jaki sposób. Bo kiedy będzie po wszystkim pozostanie nam jedyny klejnot, który warto mieć. Jedyne ziarno, które warto oddać.

Co robimy Wielki Barrymore?
Chwiejemy się
Co powinniśmy robić prostoduszny mnichu?
Okazywać serce

© Linda Smith Bianucci

Obłokobujanie, Patti Smith, fragmenty - 2014

Obłokobujanie III

~ spodchmurykapelusza

Obłokobujanie II

Sztuka w niebie

Pewnego dnia wszyscy umrzemy

Ale ci, którzy są w ruchu

Zostawiają ślady i wracają po nich

Nigdy nie umrą

Będą się nazywać

Rembrandt, Kolumb...

Patrzę w górę, chmury kształtują się i przekształcają. Przypominają... medytującego anioła, serce. Skrzydła. Albo ramię, pełne współczucia jak wiosna, które gdyby dostało taki rozkaz, wyciągnęłoby się i wzięło ten płócienny worek i wszystko, co on zawiera, choćby zaledwie duszę jakiejś idei - kolor wody, ciężar wzgórza.

[za Patti Smith]

zdjęcia: priv

Obłokobujanie I

Jak nieruchome wydawało się wszystko

jak bardzo nieruchome

a mnie leżącej i skaczącej w myślach

ze wzgórza na wzgórze 

przychodziło do głowy

tylko jedno

"W ruchu jest szczęście"

- Patti Smith &

Ogrody Vaux-le-Vicomte

Małgosia Bela dla Mixté Magazine

To nie jest LSD

Czyta się.