Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zdzisław Beksiński. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zdzisław Beksiński. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 20 listopada 2012

Drżące ciało




    



Schiele & Beksiński




   




Szaleństwo







i epoka histerii - fin de siècle. 
Schiele - wiadomo. Ekstrema podyktowana ambicją, konkurencją, czasem i przynależną mu estetyką. Poza tym narcyzm, jaki wypala w zasadzie zawsze. Choleryczny, kompulsywny, obsesyjny by nie rzec - śmiercionośny w swym zapale wybebeszania i deformowania rzeczywistości. Poszukiwacz. Zniekształcał również siebie, gdy studiował zdjęcia chorych psychicznie pacjentów szpitala Salpêtrière wykonane przez dr Jean-Martin Charcot, jakie ten rozpowszechniał w ramach wizualnego słownika chorób. Odchudzał się, głodził, niszczył a potem malował nagie autoportrety, kościste ciała, masturbował. Odzwierciedlał intensywność z jaką pożerał najbardziej intymne emocje. Cierpiał. Chorował.
Erotyka jest kwintesencją życia, pornografia - pustki a zarazem agresji i nienawiści do siebie. Tym ostatnim jest również anoreksja. Chęcią nieistnienia. Czy tego szukał Schiele, tchnienia życia pośród wszystkiego, co zniekształcał, czemu się przeciwstawiał, czym się fascynował i w końcu - czym wewnętrznie był? 
















Zdzisław Beksiński, obraz oraz fotografie lata 50-te






Schiele detale



Myślałam o tym alternatywnie w nastroju jesiennych upadków, zainspirowana ostatnią wycieczką po galerii Dmochowskiego i o tym, że być może dla Schiele Beksiński mógłby okazać się ideałem w dążeniu do tego, czego zapewne nie udało mu się uchwycić z uwagi na kulturę, świadomość, w ogóle przedwczesną śmierć choć tak doskonale to przeczuwał. No ale tym właśnie karmi się sztuka - napięciem.Tym był Schiele. Stale nie mam pewności czy tym był również Beksiński... Ale pomyślałam dalej, że mógłby powstrzymać Schiele, widząc dokąd zmierza i wiedząc, że tam, nie ma już NIC.








Zdzisław Beksiński obrazy z lat 1984-1994


środa, 15 lutego 2012

Odbicie




NICK KNIGHT & BEKSIŃSKI


Lily Donaldson & WS



Ciekawe czy  jednego z lepszych aktualnie modowych i dokumentalnych fotografów można zapytać o plagiaryzm? Można? ..  
Zostanę przy koincydencji bo ta wydaje się najbardziej prawdopodobna przy całym dotychczasowym dorobku obydwu artystów włącznie z fotografią, montażem i grafiką jaką parał się ten drugi, nasz Mistrz Cieni. 
Odbicia jakie co jakiś czas prezentuję w odrębnym cyklu nie nawiązują do zapożyczeń, ale raczej do transpozycji, transmigracji tematów, energii, idei jakie peregrynują w naszej zbiorowej podświadomości a indywidualnie przetwarzane w wielu różnych czaso-przestrzeniach i na wielu poziomach odznaczają się niekiedy wyraźnym piętnem-znakiem Indywiduum. Takie miejsca wspólne dla niewielu acz rozpoznawalne. Nierzadko synteza. Wierzę, że w takich okolicznościach to czysty zbieg okoliczności, rodzaj fenomenu nawet jaki odzwierciedla sieć wzajemnych oddziaływań poprzez różne środki wyrazu. Pytanie tylko czego jeszcze nie było, by w zbiorowej świadomości przejawiło się jako oryginał? ... 

Bardzo dziękuję Małgorzacie za inspirację Purpurata bo tak - jak się dowiedziałam - w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie tytułują obraz Beksińskiego. Przy tej okazji warto znaleźć się na chwil chociaż kilka na jej blogu i w Cieniu Skrzydeł zgłębić Pierwszy Milion Nocy tu
nie tylko dla słów...


obraz Zdzisława Beksińskiego pochodzi z Dmochowski Gellery.net
zdjęcie: LA



wtorek, 3 maja 2011

Między życiem a śmiercią










Ponieważ już jutro (4 maja) w MET będzie miała inauguracja długo wyczekiwanej wystawy Alexandra McQeen'a jaką organizuje Costume Institut, odbiegnę na chwile od tematu tańca w stronę tego, co w twórczości tego Szkota wyznacza moim zdaniem pewną wspólną dla kilku artystów falę. Anioły i Demony. Energie życia i rozpadu. I tu się zatrzymam, na tym na czym kończyć się będzie wystawa bynajmniej nie z racji ulubionych dualizmów ale analogii jakie poniekąd cała jego twórczość a potem samobójcza śmierć wyznaczają dla pewnych częstotliwości a przez to estetyki.
Kilka słów o jutrzejszej wystawie.

 

SAVAGE BEAUTY 
The Costume Institute of The Metropolitan Museum of Art
Nowy Jork 

To retrospektywna prezentacja kolekcji począwszy od podyplomowej z 1992 r., przez Nihilism z 1994, aż po Angels & Demons, finalnego wybiegu jaki odbył się już po śmierci artysty w lutym 2010 r. Charakterystyczne dla Alexandra McQeen'a projekty to dzieła artysty, którego środkiem ekspresji była moda. Ta wystawa kontynuuje tradycję Muzeum poświęconą projektantom, którzy zmienili bieg historii i kultury kreując nowe możliwości, powiedział Thomas P. Campbell, Dyrektor Metropolitan Museum of Art. Galerie pokażą powracające tematy w twórczości McQeen'a, zaczynając od łamiącej tradycyjne krawiectwo The Romantic Mind i Romantic Gothic, która uznana za najważniejszą podkreśla narracyjne podejście Mcqeen'a do mody, tłumacząc jednocześnie jego związek z romantyczną literaturą i motywami tj. śmierć, rozpad, ciemność. Będą także galerie poświęcone tematom romantycznego naturalizmu, prymitywizmu, nacjonalizmu a także Gablota Osobliwości. Tym samym pięć najistotniejszych zbiorów, które zgłębiają jego związek z romantyczną wzniosłością i dialektyką piękna oraz horroru będzie się przeplatać pomiędzy galeriami: Dante (A/W 1996-97), # 13 (S/S 1999), VOSS (S/S 2001), Irere (S/S 2003) oraz Atlantis Platona (S/S 2010). 

 więcej informacji na stronie Muzeum 


   










Przyglądając się eksponatom, wracając poprzez moje ulubione projekty McQueen'a w historycznych zestawach,  jego związki  z tematem mrocznego, masochistycznego gotyku czy dysocjacji, które są dość mocne w całej jego twórczości aż po przepowiedziany poniekąd w ten sposób koniec życia artysty,  wydają się podzielać pewną artystyczną wizję. To mnie pcha dość wymownie w stronę Beksińskiego oraz Kubickiego, jednego z twórców projektu Rumours about Angels, jaki natychmiast skojarzyłam z kilkoma projektami kolekcji jesienno-zimowej 2008 r.  Pana szczególnie znanego mieszkańcom Trójmiasta, albowiem to w Gdańsku, w Kościele św. Jana (2005) miał miejsce wernisaż premierowy.
Elektroniczny collage Kubickiego to cykl 13 obrazów przedstawiających narodziny anioła, którego integralną częścią jest muzyka skomponowana przez Bartosza Hervy jako oprawa obrazów. Wspólnie zresztą przygotowali portal Gothic Art oraz stronę Beksińskiego.
Nie da się uniknąć porównań. W przypadku Kubickiego to może bardziej fascynacje, estetyka, temat i oczywiście technologia cyfry niż autentyczne emocje jakie wpływają na jego kreacje a za jakimi z kolei stoi twórczość totalna u Beksińskiego czy McQueena, a na pewno - w tym ostatnim przypadku - jego śmierć (lub jak kto woli w odbiciu samobójcza śmierć naczelnego wampira Polski, Tomka Beksińskiego, syna malarza)
Sztuka śmiercionośna, psychodeliczna, instynktowna. Oszalała zaprzeszłość. Bez-nadzieja. Bezdech i pustka. Gloria rozpadu i nihilizmu. Wielkość poprzez  emocje. W takim wymiarze sztuka staje się terapią. Dialogiem z własnymi zaświatami i śmiercią, jaka wdziera się w życie bardziej i mocniej niż zwykle. Niebezpiecznie, fenomenalnie.








Niezapomniana wizja piekła Vincenta Ward'a w Między piekłem a niebem, 
jaka natychmiast mi się nasuwa. Usłane ludzkimi głowami niczym bruk 
w niekończącej otchłani ciemności 





SAVAGE BEAUTY ~ Kolekcja Emocjonalna 
Dzikie, prymitywne, ale czy piękno? Fenomen z pewnością, albowiem techniczne innowacje McQueena posunęły krawiectwo o kilka co najmniej kroków, łamiąc 'niemożliwe'  i zbliżając je do sztuki bardziej niż kiedykolwiek. Osobiście bardzo żałuję, że Nowy Jork ponownie w ciągu ostatnich dwóch m-cy jest tak daleko...







ZDZISŁAW BEKSIŃSKI 


























JAROSŁAW KUBICKI
portfolio

 






Rumours About Angels 2005
strona projektu













& Alexander McQueen, jesień 2008