Hej, dzieci kwiaty!

Czy to mógłby być jesienny bohater?

Mógłby.

Jimmy Page oraz Anna Sui 

& William Morris

KENNETH, GOLDEN LILY i CHRYSANTHEMUM

Prerafaelici i glam rock. Co wspólnego ma Jimmy Page z Morrisem? Poza całym Arts&Crafts i namiętnością jaką darzy wiktoriańską architekturę, a jakiej Jimmy nigdy nie krył, kolekcjonując domy od Edwina Lutyens'a po Williama Burgesa, były dwa gobeliny z serii sześciu, jaką William Knox D'Arcy w 1890 r. zamówił u Morris&Co. do swojej jadalni w Stanmore Hall. "Historię poszukiwań Graala" zaprojektował sam Edward Burne-Jones, a te, które w 1978 r. nabył muzyk - "The Arming and Departure of the Knights" oraz "The Attainment or The Achievement of the Grail" - uczyniły go raptem trzecim w historii gobelinów właścicielem. Obydwie tapiserie Page udostępnił w ramach niegdysiejszej wystawy: Prerafaelici. Wiktoriańska awangarda w Tate po tym, jak kilka lat wcześniej drugi z detali trafił na aukcję Sotheby's, a nie osiągnąwszy zaplanowanej ceny (1mln £), powrócił z powrotem do kolekcji Page'a. 

Whole lotta love 

1963 do 2014 - od malarstwa do muzyki

The Arming and Departure of the Knights of the Round Table and the Quest for the Holy Grail 

Edward Coley Burne-Jones 1890–94

"Jestem pewny, że sam Morris uznawał je za arcydzieło" 

- zachwycał się gobelinami Page 

Anna Sui i kto jeszcze?

Nigel Waymouth i jego drukowane Chryzantemy 

oraz Jess Down, Rufus Potts Dawson oraz Amanda Lear w 1967 r.

zdjęcie: Colin Jones 

więcej w Odbiciach tu oraz tu

Tate 

Anna Sui Vogue.co.uk

Odrodzenie

Oto narodził się Marzyciel! - obwieścił Bożonarodzeniowy Anioł

Dreamer of dreams,
born out of my due time,
Why should i strive
to set the crooked straight?
Let it suffice me
that my murmuring rythm
Bits with light wing
against the ivory gate,
Telling a tale
not too importunate.

 Preludium do "Ziemskiego Raju" 
(The Earthly Paradise)  Williama Morris'a

z cyklu "Late at Tate Britain" 
jako część wystawy "Prerafaelici. Wiktoriańska awangarda"  

~ o wpływach Prerafaelitów na współczesną sztukę, modę, muzykę ~ Tate Museum

Clare Chong dla Magazynu Nylon, wrzesień 2007, zdjęcie tu

To i owo o Morrisie czyli poczułam jesień

 

Nie mogę cię malować, ale mogę cię kochać

Te słowa w 1876 r. zapisał na podobraziu La Belle Iseult William Morris, malując prerafaelicką piękność i muzę Rosettiego oraz swoją późniejszą żonę, Jane Burden. Bohema wiktoriańskiej Anglii i podwalina późniejszej secesji jaką Morris i Philip Webb powołali swoim Czerwonym Domem, w Bexleyheath, w hrabstwie Kent. To był pierwszy krok. Drugi to Morris&Co. Chyba najbardziej znana designerska spółka natchnionych idealistów jacy walczyli z uniformizmem i brzydotą produkcji masowej, serce Arts&Crafts.

Gdy po powrocie zadzwoniła znajoma z prośbą o wsparcie przy wyborze tkanin na tapicerki, nie liczyłam na tak niespodziewany remake wzorów, które przed laty okrasiły niefajne wspomnienia. Smutne, wyblakłe listowie na jakie się wówczas natknęłam w ‘jakimś’ gdyńskim sklepie, mogło bardziej zdołować niż zachęcić do kupna toteż natychmiast przywołało skojarzenie z ostatnich chwil życia Oskara Wilda, jaki po swoim upadku konał w obskurnym paryskim pokoiku zmagając z jego wulgarnym wystrojem i razu pewnego wyznał ostatniemu powiernikowi, że albo on zabije tę tapetę, albo ona jego. W szczycie ignorancji pomyślałam wtedy, że z pewnością teraz na nią patrzę.

Ale skoro remake po latach to i w temacie „szmaragdowej”, bo tym razem organiczność wzorników jakie na bezdechu przejrzałam najpierw w Brighton a potem w kraju, pchnęło nie tylko w stronę symbolizmu, co samego Tolkiena, na którego wpływy Morrisa są od lat faktem. Zmieszane z celtyckimi plecionkami zaważyły nie tylko na designie Środziemia ale i image'u bohaterów, dalej ściągając w magiczny klimat obrazów Rosetttiego czy Leightona. I zanim tak zupełnie odlecimy w mistykę prerafaelickich kochanków, gubiąc, że niby w labiryntach papierowych roślin, mocnym tupnięciem cuci Gertruda Jekyll. W końcu królowa ogrodów... kreatorka zasad Arts & Crafts w projektowaniu zielonych wnętrz, tworząc przy okazji friendship z Morrisem i budując w Surrey, niedaleko Godalming, Munstead Wood, dom oddany całkowicie nowoczesnym trendom.





Jane Burden  

poniżej  zaś jako La Pia di Tolomei,  

Dante Gabriel Rossetti



Fotografia z prerafaelickiego cyklu The Rosebund Garden of girls, autorstwa

Julii Margaret Cameron, uważanej za jedną z najwybitniejszych amatorek

fotografii końca XIXw.

 Princess, szkoła Edwarda Roberta Hughes'a

Lady Of Shalott, John William Waterhouse



 Boromir, Władca Pierścieni



Jane Burden i Study for Iseult on the Ship, Williama Morrisa

oraz  

jako Proserpine, Dante Gabriel Rosettiego

obok Arwena, Władca Pierścieni

 

 Aragon i Władca Pierścieni



J.R.R. Tolkien 

William Morris

...a melancholijny bohater ciągnie: Prawdziwy sekret szczęścia leży w szczerym zainteresowaniu wszystkimi detalami codziennego życia. Podążając za nim w jesień coraz bardziej, w gęste od ognisk powietrze, skrzypiąc furtką przed kolejną opowieścią ... postanawiam naoliwić drzwi.