George W Lambert, Biała rękawiczka 1921
Hermes
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą biel. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą biel. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 15 stycznia 2013
poniedziałek, 27 lutego 2012
Przywilej bieli
Anna Hu Haute Joaillerie
Gwyneth Paltrow w białej sukni Toma Forda na rozdaniu tegorocznych Oscarów
Triumf prostoty, posągowości niemalże i piękna
wtorek, 21 lutego 2012
wtorek, 10 stycznia 2012
czwartek, 5 stycznia 2012
środa, 4 stycznia 2012
Nowy Rok, stary song
a moje płomienie we włosach nie gasną. Czas zaczął się podsumowywać pomimo, iż mam obojętny stosunek do wszelkich bilansów.
W tle tylko biały fortepian bo nie mogę sobie przypomnieć anegdoty o nim i ciasnym domu, w środku którego stał, w pokoju bez drzwi...
Zawsze uważałam, że ta piosenka jest cichą tego metaforą.
Myra Ellen śpiewa:
Śnieg może poczekać,
Zapomniałam swoich rękawiczek,
Wytrzeć nos,
Założyć nowe buty
Robi mi się ciepło na sercu,
kiedy myślę o zimie
Wsadzam swoją dłoń w rękawicę ojca
Uciekam tam
gdzie zaspy robią się coraz głębsze
Śpiąca Królewna podkłada mi nogę ze zmarszczonym czołem
Słyszę jej głos
„Musisz nauczyć się walczyć o siebie
Bo nie mogę być zawsze w pobliżu”....
Lata mijają a ja ciągle czekam
Znikając tam, gdzie stał jakiś bałwan
Lustereczko, lustereczko, gdzie jest ten kryształowy pałac
Lecz jestem tylko w stanie zobaczyć samą siebie
Ślizgającą się wokół prawdy o tym kim jestem
Lecz wiem tato, że lód robi się coraz cieńszy
Włosy są siwe,
A płomienie wciąż płoną
Tak wiele snów
odłożonych...
*
Kiedy się zdecydujesz
Kiedy zaczniesz kochać siebie tak mocno jak ja
Kiedy się zdecydujesz ...
Bo rzeczy zmienią się tak szybko
Wszystkie białe konie odeszły
Mówię ci, że zawsze będę chciał cię mieć blisko
Mówisz, że rzeczy się zmieniają,
Moja droga
W tle tylko biały fortepian bo nie mogę sobie przypomnieć anegdoty o nim i ciasnym domu, w środku którego stał, w pokoju bez drzwi...
Zawsze uważałam, że ta piosenka jest cichą tego metaforą.
Myra Ellen śpiewa:
Śnieg może poczekać,
Zapomniałam swoich rękawiczek,
Wytrzeć nos,
Założyć nowe buty
Robi mi się ciepło na sercu,
kiedy myślę o zimie
Wsadzam swoją dłoń w rękawicę ojca
Uciekam tam
gdzie zaspy robią się coraz głębsze
Śpiąca Królewna podkłada mi nogę ze zmarszczonym czołem
Słyszę jej głos
„Musisz nauczyć się walczyć o siebie
Bo nie mogę być zawsze w pobliżu”....
Lata mijają a ja ciągle czekam
Znikając tam, gdzie stał jakiś bałwan
Lustereczko, lustereczko, gdzie jest ten kryształowy pałac
Lecz jestem tylko w stanie zobaczyć samą siebie
Ślizgającą się wokół prawdy o tym kim jestem
Lecz wiem tato, że lód robi się coraz cieńszy
Włosy są siwe,
A płomienie wciąż płoną
Tak wiele snów
odłożonych...
*
Kiedy się zdecydujesz
Kiedy zaczniesz kochać siebie tak mocno jak ja
Kiedy się zdecydujesz ...
Bo rzeczy zmienią się tak szybko
Wszystkie białe konie odeszły
Mówię ci, że zawsze będę chciał cię mieć blisko
Mówisz, że rzeczy się zmieniają,
Moja droga
Tori Amos, Winter 1991
niedziela, 25 grudnia 2011
Les Anges
© stage
O aniołach
Odjęto wam szaty białe,
Skrzydła i nawet istnienie,
Ja jednak wierzę wam,
Wysłańcy.
Tam gdzie na lewą stronę odwrócony świat,
Ciężka tkanina haftowana w gwiazdy i zwierzęta,
Spacerujecie oglądając prawdomówne ściegi.
Krótki wasz postój tutaj,
Chyba o czasie jutrzennym, jeżeli niebo jest czyste,
W melodii powtarzanej przez ptaka,
Albo w zapachu jabłek pod wieczór
Kiedy światło zaczaruje sady.
Mówią, że ktoś was wymyślił
Ale nie przekonuje mnie to.
Bo ludzie wymyślili także samych siebie.
Głos - ten jest chyba dowodem,
Bo przynależy do istot niewątpliwie jasnych,
Lekkich, skrzydlatych (dlaczegóż by nie),
Przepasanych błyskawicą.
Słyszałem ten głos nieraz we śnie
I, co dziwniejsze, rozumiałem mniej więcej
Nakaz albo wezwanie w nadziemskim języku:
zaraz dzień
jeszcze jeden
zrób co możesz.
Odjęto wam szaty białe,
Skrzydła i nawet istnienie,
Ja jednak wierzę wam,
Wysłańcy.
Tam gdzie na lewą stronę odwrócony świat,
Ciężka tkanina haftowana w gwiazdy i zwierzęta,
Spacerujecie oglądając prawdomówne ściegi.
Krótki wasz postój tutaj,
Chyba o czasie jutrzennym, jeżeli niebo jest czyste,
W melodii powtarzanej przez ptaka,
Albo w zapachu jabłek pod wieczór
Kiedy światło zaczaruje sady.
Mówią, że ktoś was wymyślił
Ale nie przekonuje mnie to.
Bo ludzie wymyślili także samych siebie.
Głos - ten jest chyba dowodem,
Bo przynależy do istot niewątpliwie jasnych,
Lekkich, skrzydlatych (dlaczegóż by nie),
Przepasanych błyskawicą.
Słyszałem ten głos nieraz we śnie
I, co dziwniejsze, rozumiałem mniej więcej
Nakaz albo wezwanie w nadziemskim języku:
zaraz dzień
jeszcze jeden
zrób co możesz.
Czesław Miłosz i Anioł Givenchy
sobota, 24 grudnia 2011
Les Anges...
Aniołowie na naszych polach
Zaintonowali niebiański hymn
Zaintonowali niebiański hymn
A echo naszych gór
Powtarza tę melodyjną pieśń
Gloria in excelsis Déo!
Les anges dans nos campagnes
Ont entonné l'hymne des cieux
Et l'écho de nos montagnes
Redit ce chant mélodieux
Ont entonné l'hymne des cieux
Et l'écho de nos montagnes
Redit ce chant mélodieux
Gloria in excelsis Déo!
Anioł McQueena
Les anges dans nos campagnes/Aniołowie na naszych polach,
fragment francuskiej kolędy pochodzącej z XVI w.